Ε.ΠΑ.Μ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

του Απόστολου Αρβανιτάκη. Ξεκινώντας το άρθρο του, ο συν. Δημήτρης Πατσιαρίκας δηλώνει ότι συμφωνεί με το άρθρο 8 του καταστατικού έτσι όπως αναρτήθηκε προς συζήτηση στον προσυνεδριακό διάλογο. Μέχρι εδώ όλα καλά. Στη συνέχεια όμως τα πράγματα θολώνουν. Γράφει ο συν. Πατσιαρίκας: «Διαβάζω κείμενα συναγωνιστών που εκφράζουν την αντίθεσή τους στην προτεινόμενη καταστατική αλλαγή με επιχειρήματα του τύπου: “Δηλαδή το κύτταρο του ΕΠΑΜ, οι πυρήνες που σήμερα τις λέμε Τ.Ο. δεν έχουν δικαίωμα να έχουν συντονιστική γραμματεία, να επεξεργάζονται σχέδιο δράσης και να έχουν την ευελιξία του να αποφασίζουν πώς θ’ αναπτύξουν την δουλειά τους στην γειτονιά και στον Δήμο που ανήκουν, παρά μόνο μέσω της Τ.Ο. Οι πυρήνες δηλαδή, δεν είναι διακριτές οργανωτικές και κατά συνέπεια πολιτικές οντότητες”». Το απόσπασμα αυτό είναι από το δικό μου κείμενο, που είναι αναρτημένο στον προσυνεδριακό (εδώ) και είναι κατά του άρθρου 8. Αυτό, για ξεκαθαριστεί η αοριστία «διαβάζω κείμενα συναγωνιστών» κλπ. Και μετά την...

Στο βίντεο η ομιλία του Δημήτρη Καζάκη, Προέδρου του ΕΠΑΜ, με θέμα «Έθνος-Λαός, Εθνική Ανεξαρτησία», στην ημερίδα για τα Εθνικά ζητήματα με κεντρικό τίτλο: «Πώς συγκροτείται το Γεωπολιτικό Μνημόνιο», που διοργάνωσε το Ε.ΠΑ.Μ. την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018 σε αίθουσα του ξενοδοχείου «Rοyal Olympic» στην Αθήνα. Οι εκλεκτοί ομιλητές που χειροκροτήθηκαν θερμά από το κοινό, αλλά, ταυτόχρονα, συγκλόνισαν και προβλημάτισαν, ήταν: Ο Δημήτρης Καζάκης, Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ. που ανέπτυξε την έννοια «Έθνος- Λαός, Εθνική Ανεξαρτησία», ο Βασίλης Ασημακόπουλος, Δικηγόρος, Δρ. Πολιτικής Κοινωνιολογίας, με θέμα: «Αριστερά και Εθνικό Ζήτημα» , ο Nίκος Ιγγλέσης, Οικονομολόγος – συγγραφέας, με θέμα: «Η Μεγάλη Σκακιέρα της Παγκοσμιοποίησης και το Ελληνικό Εθνικό Ζήτημα», ο Γιάννης Ραχιώτης, Δικηγόρος, με θέμα: «Οι συνέπειες στην Εξωτερική Πολιτική από τη μετατροπή μας σε Προτεκτοράτο. Μπορεί το Ελληνικό κράτος να υπάρξει ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο;» ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, δημοσιογράφος – πολιτικός αν...

του Δημήτρη Πατσιαρίκα. Πράγματι το άρθρο 8 αναγνωρίζει σαν οργανωτικό κύτταρο τον πυρήνα, μα κάνει θεμέλιο της οργανωτικής δομής την Τ.Ο η οποία συγκροτείται από 15 μέλη. Διαβάζω κείμενα συναγωνιστών που εκφράζουν την αντίθεση τους στην προτεινόμενη καταστατική αλλαγή με επιχειρήματα του τύπου: “Δηλαδή το κύτταρο του ΕΠΑΜ, οι πυρήνες που σήμερα τις λέμε Τ.Ο. δεν έχουν δικαίωμα να έχουν συντονιστική γραμματεία, να επεξεργάζονται σχέδιο δράσης και να έχουν την ευελιξία του να αποφασίζουν πώς θ’ αναπτύξουν την δουλειά τους στην γειτονιά και στον Δήμο που ανήκουν, παρά μόνο μέσω της Τ.Ο Οι πυρήνες δηλαδή, δεν είναι διακριτές οργανωτικές και κατά συνέπεια πολιτικές οντότητες”. Ναι λοιπόν, ας μην έχουν οι πυρήνες συντονιστική γραμματεία τριών ατόμων από τους πέντε του πυρήνα. Σε ποιο σημείο ακριβώς δεν κατάλαβα να εμποδίζεται η όποια ανάπτυξη δουλειάς στη γειτονιά από έναν πυρήνα, τέτοιον που δεν θα έχει συντονιστική γραμματεία; Στα πλαίσια πάντα της ενισχυμένης ΤΟ, στην οποία θα κατατίθετα...

του Απόστολου Αρβανιτάκη. Το παρόν αποτελεί το δεύτερο μέρος της συμβολής μου στον προσυνεδριακό διάλογο εν όψη του 7ου συνεδρίου του ΕΠΑΜ, και περιλαμβάνει αναλυτική πρόταση αλλαγών επί του Καταστατικού του ΕΠΑΜ. (το πρώτο μέρος βρίσκεται εδώ). Η πρόταση αυτή αλλαγής του καταστατικού προκύπτει, κατά την γνώμη μου, από την ανάγκη που επιβάλλεται από την ίδια την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα στο ΕΠΑΜ σήμερα μας επιβάλλει η οργάνωση να γυρίσει στα χέρια των Τ.Ο. της. Και επαναλαμβάνω: στα χέρια των Τ.Ο. της, όχι απλά των μελών της. Αυτό σημαίνει ότι πρωτίστως οι Τ.Ο. πρέπει να ενεργοποιηθούν και να αναλάβουν τον ρόλο τον οποίο ορίζει το πνεύμα της ιδρυτικής διακήρυξης του ΕΠΑΜ: ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΠΟΡΤΑ – ΠΟΡΤΑ. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να γίνει γνωστό το ΕΠΑΜ έκτος από το να δουλέψουν οι Τ.Ο. του. Τι σημαίνει όμως «δουλειά των Τ.Ο.»; Σημαίνει πρώτα – πρώτα ότι παύουμε να τα περιμένουμε όλα από τα κεντρικά όργανα. Σημαίνει συμμετέχουμε στην λήψη των αποφάσεων ...

του Απόστολου Αρβανιτάκη. Συμβάλλοντας στον προσυνεδριακό διάλογο εν όψη του 7ου συνεδρίου του ΕΠΑΜ: Συναγωνιστές, Το παρόν κείμενο, στο παρόν πρώτο του μέρος, έχει την πρόθεση να καταγράψει την εκ της εμπειρίας προερχόμενη εκτίμηση του γράφοντος, για το σε ποια κατάσταση βρίσκεται η κοινωνία σήμερα και σε τι καλείται να ανταποκριθεί το ΕΠΑΜ στις παρούσες συνθήκες. Απέχει κατά συνέπεια πολύ από το να αποτελεί μια επιστημονική οικονομικό-κοινωνική ανάλυση και γι’ αυτό, ο ρόλος του είναι να συμβάλει στην ενίσχυση ενός διαλόγου  που θα μπορέσει, στο μετρό του δυνατού, να ξεκαθαρίσει τη στόχευση της οργάνωσης, για να γίνει αυτή πιο αποτελεσματική στην πολιτική  δουλειά της, ως καταλύτης μέσα στον λαό. Στο  δεύτερο μέρος του σε επόμενη ανάρτηση, θα διατυπώσω κάποιες προτάσεις, που αφορούν το καταστατικό ως συνέπεια της προσέγγισης που γίνεται στο κείμενο. 1.Το ΕΠΑΜ  και η κατάσταση που επικρατεί σήμερα  στην κοινωνία Η οικονομική κατάσταση της χώρας επιδεινώνεται. Η ...

Για τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους Τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους δεν έχουν ζήσει το «πριν»… Για τα περισσότερα από αυτά, τα 8 χρόνια της κατοχής είναι πάνω από τη μισή τους ζωή. Σίγουρα πάντως, είναι όλη τους η ζωή, απ’ όταν άρχισαν να καταλαβαίνουν και να ενδιαφέρονται για το τι γίνεται στον κόσμο και στον τόπο τους. Δεν έχουν μνήμες και βιώματα του πώς είναι να ζεις σε μια πατρίδα λεύτερη. Δεν θυμούνται πώς είναι να τα βγάζουν πέρα άνετα οι γονείς τους. Να μην χλωμιάζουν και να μην ιδρώνουν όταν πρέπει να πληρώσουν φροντιστήρια, βιβλία, καινούργια ρούχα και παπούτσια. Να μην πετάγονται τρομαγμένοι όταν χτυπάει το τηλέφωνο, από φόβο ότι θα είναι η εισπρακτική που τους κυνηγάει για το δάνειο… Τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους έχουν ζήσει όλη τους τη ζωή σε σχολεία με αίθουσες ακατάλληλες. Με δασκάλους κουρασμένους και νευρικούς, ή και χωρίς καθόλου δασκάλους για μεγάλο μέρος της χρονιάς. Με βιβλία κακογραμμένα, που δεν τους δίνουν γνώσεις, αλλά σκόρπιες, ελλιπείς και ανακατεμ...

του Απόστολου Αρβανιτάκη. Το άρθρο 8 του καταστατικού που ήρθε προς διαβούλευση στις Τ.Ο. είναι ένα άρθρο που αλλάζει την δομή της οργάνωσης συνολικά. Στο σχήμα Τ.Ο. (γειτονιά-Δήμος) Τομέας (πόλη-Νομός), περιφέρεια (Όμοροι Νομοί) προστίθεται ο πυρήνας. Και μάλιστα αλλάζουν και τα αριθμητικά δεδομένα, αφού επιβάλλει οι Τ.Ο. να συγκροτούνται από 15, κατ’ ελάχιστον, μέλη του Μετώπου. Επίσης το πιο παράδοξο είναι ότι ενώ το 8α γράφει «(α) Οι ΠΥΡΗΝΕΣ αποτελούν το βασικό κύτταρο του Ε.ΠΑ.Μ.», σε όλο το υπόλοιπο καταστατικό δεν γίνεται καμιά αναφορά στους πυρήνες, αλλά μόνο στις ΤΟ των 15 και άνω ατόμων. Δηλαδή το κύτταρο του ΕΠΑΜ, οι πυρήνες που σήμερα τις λέμε Τ.Ο., δεν έχουν δικαίωμα να έχουν συντονιστική γραμματεία, να επεξεργάζονται σχέδιο δράσης και να έχουν την ευελιξία του να αποφασίζουν πώς θ’ αναπτύξουν την δουλειά τους  στην γειτονιά και στον Δήμο που ανήκουν, παρά μόνο μέσω της Τ.Ο. Οι πυρήνες δηλαδή, δεν είναι διακριτές οργανωτικές και κατά συνέπεια πολιτικές  οντότητες....